UK

Bronisław Nitka

urodzony: 26 kwietnia 1913 r., Stanisławów, Polska

zmarł: 16 maja 2004 r., Londyn, Wielka Brytania

pochowany: Londyn, Wielka Brytania – kolumbarium przy Kościele św. Andrzeja Boboli

rodzina: rodzice – ojciec Józef, matka Maria (z domu Skalna)

odznaczony: polskie – Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Losy przedwojenne:

Ojciec Bronisława Nitki był żołnierzem Legionów Polskich. Rodzina mieszkała przed II wojną światową w Stanisławowie. W latach 1933-1937 Bronisław ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Ostrowi – Komorowie.

Losy w czasie II wojny światowej:

Bronisław Nitka jako żołnierz 10 Brygady Kawalerii dowodzonej wówczas przez płk. Stanisława Maczka, w pierwszych dniach II wojny światowej walczył w okolicach Przemyśla, Dynowa i Dubiecka. Uczestniczył w ciężkich walkach z Niemcami w Bieszczadach, a następnie w obronie Lwowa. 19.09.1939 r.  wraz z całą jednostką przekroczył granicę Węgier. Mimo internowania podobnie jak wielu żołnierzy Brygady przedostał się do wojsk polskich we Francji. Po upadku kampanii francuskiej dotarł do Wielkiej Brytanii. Ponownie wszedł w skład oddziałów dowodzonych przez gen. Maczka – 1 Dywizji Pancernej. Wraz z nią uczestniczył w całym jej szlaku bojowym na kontynencie europejskim. Pełnił funkcję dowódcy 1 kompanii strzeleckiej 8 Batalionu Strzelców. W trakcie walk awansowany do stopnia kapitana i odznaczony za męstwo Orderem Virtuti Militari.

Losy powojenne:

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zamieszkał w Londynie. Został krojczym w jednej z dużych firm odzieżowych. Ożenił się z dziewczyną poznaną we Francji. Aktywny w działalności w organizacjach polskich – był m.in. prezesem Koła Stanisławowian. Jego rodzice po wojnie pozostali w Stanisławowie (wówczas już ZSRR), ojciec zmarł w 1962 r. Ponieważ Bronisław nie miał dzieci i w dowód wdzięczności za pomoc okazaną mu w kampanii wrześniowej swój spadek po śmierci (w roku 2004) prosił, aby przekazano na rzecz szkół polskich w rejonie Bieszczad. Jego prośba została zrealizowana w 2006 r.

autor: Aneta Hoffmann