urodzony: 1920 r.
zmarł: 25 kwietnia 2015 r., Kanada
pochowany: St. Joseph Cemetery, Brantford, Ontario, Kanada
odznaczenia: Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Losy do momentu wstąpienia do 1 Dywizji Pancernej:
Kiedy Leopold miał siedemnaście lat, jego ojciec, który był komendantem miejscowej Policji Państwowej, został zamordowany przez Sowietów w Zbrodni Katyńskiej. Leopold wraz z matką, siostrą i dwoma braćmi został deportowany na Syberię, gdzie jego siostra zmarła z głodu. Dzięki Paktowi Sikorski – Majski został uwolniony z niewoli sowieckiej i w 1942 roku wraz z Armią Polską pod dowództwem gen. Władysława Andersa ewakuowany na Bliski Wschód.
Służba wojskowa w 1 Dywizji Pancernej:
Z biegiem czasu Leopoldowi udało się przedostać do Anglii, gdzie wstąpił w szeregi 1 Dywizji Pancernej, która walczyła u boku Dywizji Kanadyjskiej. Aktywnie brał udział w inwazji na Normandię, zdobywając najwyższe uznanie we Francji za swoje męstwo.
Losy powojenne:
Po wojnie Leopold (Leo) przeniósł się do Toronto w Kanadzie, gdzie się ożenił i ostatecznie osiedlił w Brantford. Tam wykorzystywał swoją wiedzę stolarską do renowacji domów i prowadzenia wypożyczalni. Leo był zapalonym ogrodnikiem, który czerpał radość z pielęgnacji swojego gospodarstwa. Był także zaangażowanym członkiem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów Koło w Brantford, szczególnie zainteresowanym dzieleniem się z młodymi ludźmi swoimi wojennymi doświadczeniami podczas spotkań w lokalnych szkołach.
autor : Robert Stanczyk
źródło : archiwum Muzeum Orlińskiego, Mississauga, Ontario, Kanada