urodzony: 21 września 1900 r.
zmarł: 5 października 1973 r.
pochowany: Toronto, Ontario, Kanada
członkowie rodziny: Krzysztof Lubicz-Szydłowski (syn)
odznaczenia: Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 10517 (za kampanię w Europie Zachodniej 1944/45), Krzyż Walecznych (pięciokrotnie: dwa razy przed 1932 r., trzykrotnie w kampanii 1944/1945), Medal Wojska (za udział w walkach w II wojnie światowej), Złoty Krzyż Zasługi (25.05.1939 r.), Medal Niepodległości (09.11.1933 r.), Krzyż Oficerski Orderu Leopolda (Belgia), Croix de Guerre (Belgia), Order of Distinguished Service (Wlk. Brytania), Order Oranje – Nassau z Mieczami (Niderlandy, 1949 r.)
Losy do momentu wstąpienia do 1 Dywizji Pancernej:
Podczas I wojny światowej był aktywnym członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej w 1918 r. i ponownie w 1920 r. podczas wojny polsko-bolszewickiej. W 1924 roku został przydzielony do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportów w Poznaniu, gdzie pełnił funkcję adiutanta, oficera porządkowego, instruktora, wykładowcy, dowódcy kompanii podoficerskiej i kierownika laboratorium. W 1928 roku awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem.
Kiedy w 1939 roku wybuchła wojna, Zdzisław podczas kampanii wrześniowej służył jako oficer 12 Dywizji Piechoty. Po zajęciu Polski przez okupantów, udał się na zachód, aby dołączyć do Armii Polskiej we Francji. Brał udział w kampanii francuskiej w stopniu majora, dowodząc 1 Batalionem 2 Pułku Grenadierów Wielkopolskich. W 1941 roku został aresztowany przez Niemców, ale ostatecznie odzyskał wolność i walczył we francuskim ruchu oporu.
Służba wojskowa w 1 Dywizji Pancernej:
Po upadku Francji Zdzisław został oficerem Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii. Do 1943 roku posiadał stopień podpułkownika i dowodził 1 Batalionem 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, kierując Szkołą Spadochronową Kadetów w Szkocji. W latach 1943-1945 ppłk Lubicz-Szydłowski dowodził 9 Batalionem Strzelców Flandryjskich, jednostką wchodzącą w skład 1 Dywizji Pancernej. Nadzorował działania batalionu na francuskim wybrzeżu i brał udział w wyzwoleniu miasta Axel w Holandii w 1944 roku. Wojnę zakończył jako pułkownik swojej jednostki. W uznaniu wysiłków na rzecz wyzwolenia miasta Axel Zdzisław został uhonorowany honorowym obywatelstwem tego miasta, a na jego cześć jeden z miejskich placów nazwano Pl. Szydłowskiego (Szydlowskiplein).
Losy powojenne:
W 1949 r. wyemigrował do Toronto w Ontario w Kanadzie, gdzie zmarł w 1973 r.
autor : Robert Stanczyk
źródło : archiwum Muzeum Orlińskiego, Mississauga, Ontario, Kanada
